Zijn games kunst?



Hallo beste bloggers!
Deze maand zou ik het graag over een bepaald en misschien ongekend onderwerp hebben. Zoals je weet ben ik een hele grote fan van de “gaming community”: over mensen die games maken, de geschiedenis van de old-school games, zo van die dingen. Vandaag de dag zijn er veel ‘indie’ (onafhankelijke) game makers. Deze indie game makers zijn vaak alleen of per twee of een groepje die een videogame maken beginnend met hun eigen of geen budget. Een voorbeeld hiervan is Ollie (mijn zeer goede vriend) en ik; wij werken samen aan een klein projectje. Wij zijn bezig met het maken van een soort van puzzel game, ik zorg dan voor de tekeningen en ‘graphics’ van het spel en Ollie programmeert het dan. Andere voorbeelden zijn MineCraft, Angry Birds, enz. Deze waren allemaal kleine groepjes van mensen die eens een spelletje wouden maken.

Wanneer men keek naar al deze indie games, stelde men zich een vraag. Ik wil deze maand het over deze vraag hebben: Zijn videogames kunst?

Mijn antwoord op deze vraag is ja.  Toen de groei van kleine onafhankelijke games zich plaats nam, zag men veel games met zeer artistieke graphics, zeer prachtige muziek, filosofische verhalen, minimalisme, enz. Deze videogames waren een soort van samenhang van vele verschillende soorten kunst, onder anderen: muziek, tekenkunst, literatuur, filosofie,…. Een videogame is vandaag de dag meer dan gewoon entertainment, het kan ook een interactieve harmonie van verschillende kunstvormen zijn. Natuurlijk zijn niet àlle games kunst of een samenhang ervan maar men moet toch zien dat als je bijvoorbeeld je favoriete game zou ontleden dat er een componist was die er voor de muziek zorgde, er een artiest was voor het uitzicht van je game, er een schrijver die een verhaal vertelde. Samen is het een recreatie van verschillende fantasieën die jij kan ‘beleven’ (interactief). Een interactief stuk kunstwerk is een redelijk nieuw en mooi concept en dat toont. Een mooi voorbeeld van dit is het spel Limbo. Men is een kleine jongen die zijn zus kwijtraakt in een bos. Het spel heeft géén muziek, géén kleur, een simpel verhaal maar het spel ziet er toch zeer artistiek uit. Het feit dat men alleen omgevingsgeluiden hoort, dat men overal schaduwen ziet maakt het een uniek spel. Het verhaal wordt niet verteld maar meegemaakt. Al deze aparte elementen zorgen voor een intieme en grillige belefenis. Er zijn tal van andere voorbeelden die deze vraag kunnen beantwoorden zoals: Braid, Flower, Electroplankton, Ico, Grim Fandango, Psychonauts, Okami, Elder Scrolls V: Skyrim,…

Ik hoop dat je akkoord bent en een beetje stil staat bij dit idee. Maar je mag ook denken dat dit te ver gezocht is. Deze vraag is natuurlijk maar een debat van meningen.

Bronnen:

No comments:

Post a Comment